geluidhinder Wet geluidhinder Wgh van de gemeente Nijkerk

Geluidshinder : Wet geluidhinder Nijkerk

Industrielawaai

Rond een industrieterrein dient een geluidszone te worden vastgesteld waarbuiten de geluidsbelasting vanwege dat industrieterrein de waarde van 50 dB(A) niet te boven mag gaan. Voor (geplande) geluidgevoelige bestemmingen buiten de grens van het industrieterrein, maar die binnen de geluidszone liggen of komen te liggen, geldt in beginsel een voorkeursgrenswaarde van 50 dB(A) op de uitwendige scheidingsconstructie. Voor geluidgevoelige terreinen geldt dit ter plaatse van de terreingrens. Een woning of andere geluidgevoelige bestemmingen, gelegen op een gezoneerd industrieterrein, hoeven op grond van de Wet geluidhinder niet te worden beschermd.

Geluidhinder Een geluidszone rond een industrieterrein omvat de 50 dB(A)-contour vanwege alle activiteiten van alle inrichtingen op het industrieterrein die onder de Wet milieubeheer vallen. De ligging van de geluidszone is een afweging tussen de geluidsruimte voor de bedrijven en de bescherming van de omliggende woningen (of andere geluidgevoelige bestemmingen).

Indien uit akoestisch onderzoek blijkt dat de geluidsbelasting ter plaatse van geluidgevoelige bestemmingen de voorkeursgrenswaarde overschrijdt dient onderzoek te worden gedaan naar de mogelijkheden om de geluidsbelasting te reduceren. Dit kan door middel van bronmaatregelen of maatregelen in de overdracht (bijvoorbeeld afscherming). Indien blijkt dat deze maatregelen niet mogelijk en/of onvoldoende doeltreffend blijken te zijn kunnen burgemeester en wethouders afwijken van de voorkeursgrenswaarde en een hogere grenswaarde vaststellen.

In de Wgh is daarvoor een bovengrens opgenomen voor woningen, de maximaal toelaatbare geluidsbelasting (MTG). Indien de geluidsbelasting hoger is dan deze waarde, dan is het realiseren van woningen niet mogelijk. Als de geluidsbelasting ligt in de bandbreedte tussen de voorkeursgrenswaarde en de maximaal toelaatbare geluidsbelasting – het aandachtsgebied – dan is het realiseren van geluidgevoelige bestemmingen aan restricties gebonden en onder voorwaarden mogelijk. De waarde in het aandachtsgebied wordt een ‘hogere waarde’ genoemd. De vaststelling van deze hogere waarde wordt middels een formele procedure vastgesteld door burgemeester en wethouders, conform Hoofdstuk VIIIa Wgh. Een vastgestelde hogere waarde kan slechts eenmaal middels een hogere grenswaarde procedure met maximaal 5 dB(A) worden verhoogd – artikel 55 Wgh.

Voor andere geluidgevoelige gebouwen en terreinen kan eveneens een hogere waarde worden vastgesteld. De waarden van de ten hoogste toelaatbare geluidsbelasting alsmede de maximaal toelaatbare geluidsbelasting (MTG) zijn in een algemene maatregel van bestuur vastgesteld – Besluit geluidhinder (Bgh) artikel 2.1 en 2.2. De definitie van andere geluidgevoelige gebouwen en terreinen is opgenomen in artikel 1 Wgh en nader gespecificeerd in het artikel 1.2 Bgh.

https://voetbalkooi-hoevelaken.nl/voetbalkooi-hoevelaken.nl/wp-content/uploads/2017/08/evenemet.jpg

Zonebeheer versus zonebewaking

Onder zonebewaking is te verstaan het waken voor het overschrijden van geluidgrenswaarden. Zonebewaking staat in het teken van het ‘overlastmotief’. Zonebeheer daarentegen, is het omgaan met de beschikbare geluidsruimte. Dit bestemmingsplan richt zich derhalve ook op zonebeheer en derhalve niet op zonebewaking. Zonebeheer staat in het teken van het motief van een ‘goede ruimtelijke ordening’. Zonebewaking is krachtens de Wgh het exclusieve domein van de Wet milieubeheer (Wm). Dit volgt uit het feit dat de zonegrens ex artikel 40 Wgh is ingesteld om overlast in de vorm van geluid effectief tegen te gaan. Artikel 2.14 lid 1 sub c onder 2 Wabo (voorheen: artikel 8.8. lid 3 sub a. Wm) bepaalt dat de zonegrens in acht moet worden genomen.

De Wgh heeft uitsluitend zonebewaking tot doel en derhalve niet het zonebeheer. Dat blijkt uit het feit dat de Wgh voor de geluidsbelasting op het industrieterrein zelf geen normen bevat3 . De Wgh legt uitsluitend een relatie met de Wm als het gaat om zonebewaking. De milieuvergunning komt dan ook uitsluitend relevantie toe in het kader van de zonebewaking. De milieuvergunning reguleert de geluidsbelasting op de zonegrens. Binnen de zone, dus in het kader van het zonebeheer, komt aan de milieuvergunning geen relevantie toe.

De geluidsbelasting op het industrieterrein is een terrein waarover noch de Wgh, noch de Wm zich uitstrekken. Voor veel industrieterreinen, waaronder Bedrijventerrein 1, ontstaat daardoor een vacuüm aangezien de gemeentelijke praktijk zich doorgaans beperkt tot zonebewaking. Dit heeft tot gevolg dat op oneigenlijke wijze, namelijk via de milieuvergunning krachtens de Wm, ruimtelijke claims worden gelegd op de zone. Dat manifesteert zich in het feit dat een milieuaanvraag getoetst wordt aan de beperkingen die de bestaande vergunningen al op de zonegrens hebben gelegd. De ruimtelijke mogelijkheden binnen de zone van de één worden dus beperkt door milieurechten van de ander.

Zonebeheer via het bestemmingsplan

Het genoemde vacuüm kan uitsluitend via de Wet ruimtelijke ordening (Wro) worden opgevuld. De ruimtelijke ordening moet haar intrede doen op het gezoneerde industrieterrein, in die zin dat via het ruimtelijke instrumentarium een ordening tot stand wordt gebracht op het industrieterrein. Een geluidverkaveling, vertaald naar regels in een bestemmingsplan (geluidsemissie per kavel), is daartoe het geschikte middel (hierna wordt een dergelijk bestemmingsplan ‘geluidverkavelingsplan’ genoemd). Is eenmaal een bestemmingsplan vastgesteld voor het zonebeheer, dan bepaalt dat de mate waarin de geluidsruimte op het industrieterrein gebruikt mag worden. De oneigenlijke ruimtelijke claims die via de milieuvergunning op de zone (niet zijnde de zonegrens) zijn gelegd worden daarmee illusoir. Het in normatieve zin ‘braakliggende terrein’ van de zone is dan immers ingenomen door normering van de geluidgebruiksruimte in het bestemmingsplan.

Bedacht dient te worden, dat het geluidverkavelingsplan is ingegeven door ruimtelijke overwegingen. Het oogmerk van de regeling is immers een ‘goede ruimtelijke ordening’ van de geluidgebruiksruimte op het gezoneerde industrieterrein. Met het opnemen van geluidsnormen in het bestemmingsplan wordt aldus een optimale invulling van het bedrijventerrein beoogd. De betreffende normen hebben niet ten doel de kwaliteit van het milieu te beschermen. Daarmee zijn deze eisen niet aan te merken als een milieukwaliteitsnorm.

Voetbalkooi dicht wegens overlast

voetbalkooi dicht wegens overlast verkeerde locatie

De opsomming liegt er niet om: overlast door ‘brommergejank’, vernielingen, zwerfvuil en luidruchtige hangjongeren bij de voetbalkooi zijn een paar van de klachten. De familie constateert dat de gemeente niet optreedt.

‘pubers’ , een ‘lastige en hinderlijke club’.

Commotie locatiekeuze voetbalkooi 2010

voetbalkooi plan Hoevelaken

Commotie locatiekeuze voetbalkooi

Geplaatst op 8 juli, 2010 om 2:48 | In de categorie: 

Door Theo Zuurman

De direct omwonenden van de geplande locatie voor de realisatie van een Voetbalkooi in Hoevelaken Noord hebben massaal hun zienswijze kenbaar gemaakt bij het College van Nijkerk inzake dit plan dat sinds 30 juni jl ter inzage ligt en waarover zij per brief zijn geïnformeerd.  Tot 11 augustus kunnen zienswijzen ingediend worden bij het College, daarna wordt een definitief besluit genomen over de locatie van de Voetbalkooi.

De Voetbalkooi is gepland aan de Veenslag, naast basisschool ‘De Hoeve’, en vervangt het huidige trapveldje. Alternatieve locaties zoals bij Sportpark Kleinhoven en de hockeyvelden vielen volgens de gemeente af. Ad Meeuwsen, die namens de omwonenden als spreekbuis fungeert, meldt dat er al 59 bezwaren zijn ingediend. Deze richten zich met name tegen de locatiekeuze en niet tegen de Voetbalkooi op zich die bestemd is voor jongeren van 12 t/m 18 jaar om te sporten en ook om elkaar te ontmoeten.

VEILIG VOELEN
“De bewoners van alle rijtjes grenzend aan deze locatie zijn tegen. En hetzelfde geldt voor diverse bewoners van de Haverhoek, Akkermaalshout en Kantemarsweg. Alleen basisschool ‘De Hoeve’ heeft geen bezwaar, maar dat is logisch want die krijgt er een mooi sportveld voor overdag bij en zit ’s avonds en ’s nachts niet met de overlast,” aldus Meeuwsen die zelf direct aan de beoogde locatie woont. “We willen natuurlijk allemaal dat de jeugd een eigen plek heeft om te bewegen en te ontmoeten, maar niet op dit veldje. Een buurtbewoonster is Amersfoort min of meer ontvlucht omdat ze zich daar niet meer veilig voelde. Hier voetballen nu wat kleintjes, maar dat wordt een heel ander verhaal als er oudere jeugd wordt uitgenodigd, want er is totaal geen overzicht wat er gebeurt. In haar nieuwe huisje voelt ze zich nu veilig en dat wil ze graag zo houden. We begrijpen echt niet waarom er niet gekozen is voor een locatie aan de rand van Hoevelaken, waar niemand er overlast van kan krijgen, ipv een plek waar mensen voor hun rust wonen.”

BESTEMMING PARKEN
De bewoners zijn met name bezorgd over de overlast van drukte, lawaai van brommers, muziek, drank en zelfs het gebruik van drugs. “Omwonenden zitten niet te wachten op nog meer beton dat weinig aan de bestemming ‘Parken’ doet denken en ook niet op overlast van hangjongeren in het hart van het dorp. En omgekeerd zitten de jongeren er niet op te wachten omwonenden lastig te vallen. We vragen ons echt af of de gemeente alternatieven goed heeft onderzocht en of ze de jongeren zelf daarbij betrokken heeft”, besluit Ad Meeuwsen.

DEFINITIEF BESLUIT
De gemeente laat bij monde van persvoorlichtster Cindy van Harmelen weten dat het College van B&W op 9 juni 2010 een voorgenomen besluit heeft genomen waarop een inspraakverordening van toepassing is. “Tot 11 augustus kunnen belanghebbenden schriftelijk hun zienswijze kenbaar maken waarna het College een definitief besluit over de locatie van de Voetbalkooi zal nemen. De aanleg past binnen het huidige bestemmingsplan ‘Parken’, derhalve kunnen er geen zogenaamde bezwaarschriften ingediend worden. Het College zal de ontvangen zienswijzen meenemen bij de definitieve besluitvorming”, aldus Van Harmelen.

voetbalkooi-hoevelaken july 2017

Situatie rond voetbalkooi Hoevelaken dreigt te escaleren

Treiterende jeugd, schuimbekkende ouders, provocaties, eieren tegen het raam, belletje trekken midden in de nacht, politie, herrie, herrie, herrie …. en de gemeente die alleen slappe maatregelen treft. Dat is wat Ad Meeuwsen en de bewoners rondom de voetbalkooi in Hoevelaken dagelijks ervaren. Van ‘s ochtends vroeg tot ‘s avonds laat.

 

Ad Meeuwsen fungeert als spreekbuis namens de omwonenden. “Even voor de duidelijkheid” zegt hij “we hebben niets tegen de jeugd. Wij vinden ook dat ze een plek moeten hebben om te kunnen voetballen en elkaar te ontmoeten. Wij zijn zelf ook kind geweest. Maar een voetbalkooi te midden van gebouwen was vanaf het begin een onzalig idee. Het geluid kan niet weg en veroorzaakt echo’s. Met als gevolg dat als er kinderen voetballen, het geluidsniveau de 70 decibellen overstijgt. Binnenshuis met gesloten ramen en deuren wel te verstaan!”

 

“Inmiddels hebben we gesprekken gehad met de gemeente, Jeugd- en Jongerenwerk, politie, basisschool De Hoeve, buurtbemiddeling, woningbouwcoöperatie, de jongeren zelf, de ouders van de jongelui …. het helpt allemaal niets. In januari is wethouder Nadya Aboyaakoub komen luisteren naar de geluidsoverlast. Toen vroor het dat het kraakte en zat de jeugd thuis bij de warme kachel. De gemeente heeft twee borden geplaatst met regels aangaande het gebruik van de voetbalkooi. Er mag geen muziek worden gedraaid en tussen 21.00 – 9.00 uur is de voetbalkooi verboden terrein volgens Artikel 461 Wetboek van Strafrecht. Dat de jeugd zich hier niets van aantrekt, moge duidelijk zijn. Als de politie handhavend optreedt, gedragen de jongelui zich voorbeeldig. Zodra de politie haar hielen heeft gelicht, gaan ze verder waar ze gebleven waren.”

 

“Van de gemeente en buurtbemiddeling kregen we het advies om met de jongeren op een vriendelijke manier in gesprek te gaan. We kregen zelfs een voorbeeld van hoe zo’n gesprek zou kunnen verlopen. Echt waar! Daarnaast kregen we het advies om de namen van raddraaiers te noteren. Moeten de bewoners op de stoel van de politie gaan zitten? De politie zelf zegt trouwens dat dit een zaak van de gemeente is.”

 

“Door de verslechterde verhoudingen tussen bewoners en de jeugd gaan de jongelui provoceren. Expres trappen tegen het hek van de voetbalkooi om maar zoveel mogelijk lawaai te maken. Expres ballen tegen de woningen schoppen. De bewoners van de seniorenwoningen op de begane grond durven niet meer in hun tuintje te zitten. Ze kijken niet meer raar op als ze een winkelwagentje in hun tuin vinden. Voor sommigen is de spanningscurve zo groot dat ze niet meer kunnen slapen zonder medicatie. Van de gemeente hebben we te horen gekregen dat we dan maar niet zo dicht bij de voetbalkooi hadden moeten gaan wonen. Pardon? Sommige mensen wonen hier al 27 jaar! En maar zeggen dat ze onze klachten serieus nemen.”

 

“De Hoeve en Jeugd- en Jongerenwerk constateren dat ‘er goed gebruik wordt gemaakt van de voetbalkooi’. Laatstgenoemde geeft wel toe dat de afstand van 3 à 4 meter tussen de kooi en de huizen gewoon te weinig is. De gemeente heeft gesuggereerd dat het geluid een kwestie van ‘beleving’ is. Wat de een normaal vindt, ervaart de ander als overlast. Ik kan je zeggen dat diverse bewoners op verschillende tijden het aantal decibellen hebben gemeten. Meten is weten, nietwaar? De geluidsgrenzen voor particuliere woningen worden keer op keer overschreden. Dit opent de weg naar juridische stappen. Ik hoop alleen maar dat de bewoners zich kunnen beheersen. Enkelen hebben al op de grens van een handgemeen gestaan. De hele ellende duurt nu al zeven jaar. De tijd van praten is voorbij.